บทที่ 104 ชีวิตในวัง

ในบางครา...ยามที่นางวาดภาพเขียนกลอนก็ยังสื่อออกมาว่ารันทดปานใด จนในห้องกว้างล้วนมีภาพวาดและโคลงกลอน ที่สื่อไปทางโศกเศร้าอันเกิดจากการพลัดพรากเต็มไปหมด

หญิงสาวทำได้เท่านี้ ยามเมื่อคิดถึงใครบางคนจนโพรงอกร้อนรุ่ม และเกิดความรู้สึกเศร้าลึกเกาะกินหัวใจ

“องค์หญิงเพคะ ดอกไม้ในอุทยานกำลังเบ่งบานงดงามเหลือเก...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ